De Idols Hype

Alhoewel ik het programma niet gevolgd heb (en daar tot op heden ook totaal geen behoefte toe voel) is het best grappig om te zien dat het zo verschrikkelijk veel mensen in beroering brengt.

Een grote groep is er heilig van overtuigd dat de uitslag van de afgelopen semi-finale, waarbij "Hind" uit het programma getrapt is, niet naar waarheid kan zijn. Immers, in de peilingen van het programma zelf, Radio 538 en anderen, stond Hind op één. Ook het feit dat je totaal geen inzicht hebt in de uitslag, anders dan wie er uiteindelijk uit het programma wordt getrapt, draagt aan alle complottheorieën bij.

Een ander kamp gelooft dat er allemaal meisjes van een zekere puberende leeftijdscategorie zich met papa's zakelijke telefoon helemaal suf smsen om "Jim" in de finale te krijgen. Jim is namelijk een "backstreetboy-type", kan zo invallen voor één van de mannen van Westlife of N-Sync, en ga zo maar door. Dat spreekt "kleine meisjes" aan, en die hebben toevallig heel veel invloed. Net de tabakslobby in Amerika.

Zelf zwerf ik ergens in het midden, een zwevende kiezer die niet van plan is te stemmen, of zich ook maar enigszins in de politiek te verdiepen. De opmerking dat er teveel op de Nederlandse versie van het programma wordt gefocusseerd als men het stemgedrag probeert te analyseren trof me. In alle landen werden namelijk de vrouwen er het eerst uitgestemd.

De conclusie dat de voornaamste kijker van het vrouwelijk geslacht is (en logischerwijs naar een mannelijk idool op zoek is) ligt voor de hand, en spreekt mij dan ook het meeste aan. Zitten we toch dieper vastgeroest in onze "gender" rol dan we dachten.